Sundag hadde eg første blodsportreningen i år. Dette gjekk imponerande bra, Bonnie spora seg fint fram til sporslutt der det låg godbitar og ein hjortefot som belønning.

På mandag var Bonnie til dyrlegen på ultralyd. Kor mange kvelpar ho har er litt vanskeleg å seie, men at det er fleire liv i magen er heilt sikkert. Hunden har vore noko slapp siste tida med lite matlyst, og har også kasta opp ein gong.

Dyrlege Gunnar meiner at den beste måten å telje kvalpar på er ved å kjenne på magen til hunden